توجه داشته باشید که این پست یکی از مطالب قدیمی بازی‌وود است که بیش از ۱۰ سال از زمان انتشار آن می‌گذرد. اگر کیفیت تصاویر پایین است یا ساختار صفحه مشکل دارد به این علت است. این ایرادات در قالب جدید سایت برطرف شده‌اند و در مطالب جدید خبری از آن‌ها نیست.

الان چند روزی میشه که بازی Thief و The Walking Dead Season 2: Episode 2 رو روی سیستم نصب کردم اما نمیدونم چرا یه نیرویی نمیذاره روشون کلیک کنم و حداقل اون ها رو شروع کنم! قضیه وقتی جالب تر میشه که یه نگاهی به بازی های بزرگ چند سال گذشته می کنم که هنوزم که هنوزه حتی تهیه شون نکردم چه برسه به اینکه حتی شروعشون کنم. بازی های مثل The Witcher 2، Rage، Darksiders 2، Sleeping Dogs و مهم تر از همه بتمن آرکام سیتی و Origins یا DmC و Hitman: Absolution و Splinter Cell: Blacklist. دیگه Assassin’s Creed هم که جای خودش که از نسخه Brotherhood به بعد قیدش رو زدم.

broken-age-shay

Shay از بازی Broken Age که او هم مثل من از کلیشه ها شاکی شده و می خواهد دست به کاری غیر از عادت روزانه بزند!

البته نا گفته نماند که بازی هایی هم بودند که به محض منتشر شدن اونها رو تموم کردم. بازی هایی مثل Broken Age، Amnesia: A Machine For Pigs، Outlast و Brothers: A Tale of Two Sons و Gone Home. همونطور که میبینید همشون بازی های کوچک و مستقل هستند. آخرین بازی بزرگی که یادم میاد تمومش کرده باشم بازی Metro: Last Light هست که خیلی هم خوب بود.

حالا وقتی بیشتر فکر می کنم که چرا کم کم علاقه من به بازی ها کمتر میشه یه سری دلایل به ذهنم میاد که مطمئناً همشون تاثیر دارند ولی از گفتن اینها منظوری دارم که در انتهای پست بهش اشاره می کنم.

  • خب اولین مسئله شاید درس و دانشگاه باشه ولی اونطوری که من خودمو میشناسم این مسئله تاثیری نداره چون من عضو انجمن بسیار شریف دانشجوهای شب امتحانی هستم! البته داشتن دغدغه اینکه چقدر درس ها سخت شدن هم بی تاثیر نیست. چون من اصولاً وقتی شرایط مناسب و آروم نباشه از بازی کردن لذت نمیبرم و شاید برای همین دلم نمیاد روی آیکن بازی ها کلیک کنم.
  • مسئله بعدی سیستم دیگه کم کم داغون من هست. اکثر بازی ها دیگه روی سیستمم جواب نمیدن و باید به فکر کنسول یا آپگرید باشم. شاید با اومدن Dragon Age: Inquisition این اتفاق بیوفته.
  • یک مورد دیگه کمبود وقت هست که البته خودم زیاد قبولش ندارم چون میدونم وقت زیادی دارم که الکی هدر میره و اگه بخوام میشه وقت برای بازی کردن ایجاد کرد. البته وارد شدن به عرصه طراحی سایت و کدنویسی هم باعث شده که بیشتر میلم به این سمت بره و وقتی وقت آزاد به دست میارم تو این زمینه به آزمایش و آزمون و خطا بپردازم.

همه اینها رو گفتم تا اینو بگم که با همه این مشغولیت های ذهنی و عملی چرا بعضی از بازی ها رو هر طور شده بازی و تموم می کنم ولی بعضی از بازیهای بزرگ و اکثراً هم خوب و اسم و رسم دار اونقدرها من رو جذب نمیکنن؟ جذابیت یک بازی تو چیه؟ آیا بازی های خوب با متای نودو چند حتماً جذاب هم هستن؟ جواب من خیر هست. بازی هایی که گفتم در مدت اخیر تموم کردم شاید متای آنچنانی یا گرافیک فک بر انداز نداشته باشند ولی یه چیزی توشون هست که من رو جذب می کنند.

این «چیز» میتونه خلاقیت و متفاوت بودن باشه، میتونه یه داستان خوب و ترجیحاً تخیلی باشه و یا علاقه من به موضوع و سبک خاص اون بازی ها. یا شاید هم کوتاه بودن اون ها!

به هر حال امیدوارم که مشکل از من نباشه چون هنوز خیلی زوده که از بازی ها زده بشم! البته تا بازی هایی مثل The Last of Us یا Bioshock و دیگر بازی های داستان محور هستند و تولید میشند هنوز امیدم به صنعت گیم باقی میمونه (بدبختی اینجاست که Irrational Games هم تعطیل شد!)

حالا برم ببینم کلمنتاینمون توی اپیزود دوم فصل دوم The Walking Dead چه بلایی سر زامبی ها میاره…