سارقان نقابدار | نقد و بررسی بازی Payday 2

دزدی از بانک ها و فروشگاه ها در یک بازی رایانه ای می تواند بسیار جذاب باشد به خصوص اگه این کار را با دوستان خود و به صورت چند نفره انجام دهید. Payday 2 یک بازی برنامه ریزی شده بر پایه ی همین اصول است.

شما در این بازی در نقش یکی از چهار سارق ظاهر می شوید که باید با هم کاری با دیگر سارقان مقداری پول بدزدید.

نام: PayDay 2

سازنده: Overkill Software

ناشر: ۵۰۵ Games

سبک: First person shooter / Crime Simulator

پلتفرم ها: PC / X360 / PS3

فقط بدزد

این بازی همانند نسخه ی قبلی بر پایایه ی بی داستانی بنا شده است. این ایرادی بود که خیلی ها از نسخه ی قبلی بازی می گرفتند ولی در این نسخه نیز هیچ داستانی برای بازگویی وجود ندارد. تنها این که فقط باید بدزدید. این داستان نیم خطی هنگامی به اوج پوچی می رسد که شما متوجه می شوید که هیچ شخصیت پردازی در بازی وجود ندارد. این عدم ارتباط میان بازیباز و شخصیت های بازی سبب می شود که از همان اول بازی دچار بی انگیزگی شوید. سازندگان برای رفع این ایراد شخصی سازی و اسلحه را در بازی جای داده اند که برای خرید آن ها نیاز به XP دارید. که این المان هم نمی تواند در بازیباز انگیزه ای ایجاد کند. البته می توان از این ضعف بزرگ در بخش چند نفره چشم پوشی کرد ولی اگر می خواهید فقط بخش تک نفره را ادامه دهید اصلا از نزدیک این بازی هم رد نشوید!

ماسکت رو بذار

بنای گیم پلی بازی به این شکل است که شما به یک مکان حمله  کنید و هر جا که  گاوصندقی ببینید آن را خالی کنید, البته می توان دخل های فروشگاه ها را خالی کرد ولی پول زیادی دست شما را نمی گیرد. در آغاز بازی باید از روی نقشه مکانی را برای دستبرد زدن انتخاب کنبد, که دزدی از این مکان ها میزان سختی متفاوتی دارند. مشخص است که هرچه مرحله ی پیش روی شما سخت تر باشد میزان پولی که به جیب می زنید بیشتر است. گیم پلی بازی بسیار یکنواخت است شما بعد از این که وارد محل مورد نظر شدید, ماسک را بر سر میگذارید و به دنبال گاوصندق می روید. که در این میان با فریاد زدن مردم کوچه و خیابان را می ترسانید و با پلیس هایی که از همه طرف می آیند درگیر می شوید. محیط بازی بسیار ساده است و شما نمی توانید از آن به نفع خود استفاده کنید, اگر هم می توانستید تعداد پلیس ها انقدر زیاد است که فرصت این کار را نداشتید.

 

یکی دیگر از نکات منفی بازی هوش مصنوعی است. کاری هم به دوست یا دشمن ندارد و همه ی آن ها خنگ اند! چه یاران شما که خود را مقابل گلوله های پلیس ها قرار می دهند و چه پلیس ها که بدون هیچ توجهی به سمت شما حمله ور می شوند. این ایراد را می توان با بخش چند نفره جبران کرد ولی پلیس ها همچنان به سمت شما می آیند و اصلا به شما و این که به آن ها شلیک می کنید توجه نمی کنند. کار شما در بخش چند نفره از این هم آسان تر می شود. همکاری با یاران خود در بخش چند نفره بسیار لذت بخش است, تصور کنید یکی از یاران شما در حال باز کردن یک گاوصندق است و شما و دو بازیکن دیگر باید از او محافظت کنید. با یافتن پول مورد نیاز باید به سمت وسیله ی نقلیه ای که انتظار شما را می کشد بروید و جان خود را بردارید و فرار کنید.

تاریک, روشن؟

مکان هایی که در آن به دزدی می پردازید بسیار ساده است و جزئیات کمی در آن ها کار شده است. و فقط قسمت های مهم هر فروشگاهی در بازی وجود دارند. نور پردازی در بازی بسیار بد کار شده است به طوری که باید حسابی دقت کنید تا پلیس ها را از دیوار تشخیص دهید! باگ های گرافیکی در این بازی بیداد می کند, شما هر چه قدر که بخواهید می توانید میز را به بدن خود فرو کنید! از این شکل باگ هایی که اشیا در هم فرو می روند بسیار زیاد است. امکان دیدن عجایبی مانند پرواز کردن اشیا در این بازی یکی از سرگرمی های بازی است. مانند این ها بسیار اند ولی نمی خواهم که شما را بسیار ناراحت کنم. تنها نکته ی خوب گرافیکی بازی اسلحه ها می باشد.

ندای آرامش

موسیقی خوب بازی یکی دیگر از نکاتی است که سبب می شود این بازی نمره ی کمتر از پنج نگیرد. موسیقی بازی به روند سریع بازی کمک بزرگی کرده است. اما در بخش صدا گذاری به خوبی موسیقی کار نشده است. صدای سلاح ها جالب به نظر نمی رسد و اکثر سلاح ها یک صدا دارند که باعث می شود تنوع کمی در این بخش به وجود آید. مکان های بازی فارغ از هرگونه شهروندی است که ترسیده باشد و با همان اولین شلیک شهر کاملا خالی می شود. ولی گاهی صدای مردم شهر که فریاد می زنند شنیده می شود.

نتیجه گیری

Payday 2 یک بازی طراحی شده برای کاربرانی است که به بخش آنلاین و چند نفره علاقه دارند. این بازی برای کسانی که از اینترنت خوب بهره نمی برند مناسب نمی باشد.