تنها خاطره است که میماند… | نقدي بر Remember Me

Remember Me اولين بازي استوديو Dontnod است كه از اعضاي سابق Criterion (سازنده Burnout و NFS: Hot Pursuit)، يوبيسافت و EA تشكيل شده. اين بازي كه در ابتدا با اسم Adrift شناخته ميشد و قرار بود تنها براي PS3 منتشر شود، به دليل اختلافاتي كه بين سوني و اين استوديو به وجود امد براي مدتي به كما رفت تا اينكه Capcom حقوق بازي را خريد و اعلام كرد اين پروژه را با نام Remember Me به صورت مولتي پلتفرم منتشر خواهد كرد. Remember Me يك بازي آينده نگرانه با ايده هاي جديد و جالب است كه در نگاه اول همه چيز خوب به نظر ميرسد اما آيا سازندگان در اجراي همه اين ايده ها موفق بوده اند يا حق با سوني بوده است كه قيد اختصاصي بودن اين بازي را زد؟

Remember Me در سال 2084 و در نسخه آينده نگرانه‌ي پاريس جريان دارد. شركت Memorize موفق شده به تكنولوژي دست يابد كه با كاشت ان در مغز ميتوان حافظه هاي شخصي را دستكاري كرد. براي مثال حافظه هاي بد را از بين برد و يا حافظه هاي خوب خود را به اشتراك گذاشت تا ديگران هم آن را تجربه كنند. افرادي كه بيش از حد از اين قابليت استفاده كرده اند و در بازي معتادين حافظه خوانده ميشوند به موجودات جهش يافته اي تبديل شده اند كه تقريبا نصف دشمنان بازي را تشكيل ميدهند. گروهي به نام Errorist ها هم مخالف سياست ها و كارهاي شركت Memorize بوده و قصد دارند اين شركت را نابود كنند. نيلين (Nilin)، شخصيت اول بازي هم عضو گروه Errorist ها بوده و در اوايل بازي بايد از زندان فرار كند. يكي از اولين چيزهايي كه جلب توجه ميكند همين دختر بودن نيلين و به ويژه  سياه پوست يا بهتر است بگويم سبزه پوست بودن او است. نيلين كه در اوايل بازي و در زندان، قرار بود تمام حافظه اش پاك شود توسط فرد مرموزي به نام اج (Edge) فراري داده ميشود. نيلين قابليت هاي خاصي مانند تغيير دادن خاطرات و دزديدن خاطرات ديگران را دارد و بايد در طول بازي دريابد كه چه هويتي دارد و اينكه اج كيست كه او را كمك ميكند. داستان بازي نسبتا خوب است ولي هيچ وقت نميتواند به پتانسيل واقعي خودش كه با فضاسازي خوب اوليه احساس ميشود، دست يابد.

به لطف سبك و فضاي بازي كه سايبرپانك (Cyberpunk) و آينده نگرانه است، محيط هاي پاريس جديد (Neo-Paris) به شدت چشم نواز و پرجزئيات است و يكي از نقاط قوت بازي محسوب ميشود. خيابان ها و مغازه هاي پرجزئيات در يك طرف و ساختمان هاي بلند در طرف ديگر شمارا مجبور خواهند كرد در بسياري از محيط هاي بازي همه چيز را ول كنيد و يك دور همه مناظر زيباي شهر را تماشا كنيد. البته آنچه نااميد كننده است اين است كه شما هيچ وقت اين امكان را نداريد كه آن محيط ها را آزاده بگرديد و بايد به مسير خطي و بعضا باريكي كه سازنده ها تعيين كرده اند بسنده كنيد.

گيم پلي بازي تركيبي از سبك هاي مختلف است. گاهي مشغول پرش از اين سكو به آن سكو خواهيد بود كه البته حركات محدودي براي اين كار تعبيه شده و گاهي مشغول مبارزه با دشمنان مختلف به سبك بتمن خواهيد بود كه البته تفاوت ها و نوآوري هايي هم در آن وجود دارد. مهمترين بخش گيم پلي بازي بخش تغيير خاطرات بعضي از شخصيت هاي بازي است كه شايد بتوان گفت بهترين و لذت بخش ترين بخش كل بازي است. در اين بخش كه Memory Remix ناميده ميشود بايد ابتدا صحنه اي از خاطرات اشخاص مختلف را ببينيد و سپس با به عقب كشيدن آن، تغييراتي در اشياي مختلف دهيد كه بايد باعث تغيير سرنوشت آن صحنه شود؛ براي مثال بايد باعث شكسته شدن شيشه اي شويد، كلتي را اماده شليك كنيد و يا كمربند ايمني شخصي را باز كنيد. البته اين تغييرات تنها باعث ميشود ذهن شخصي كه در خاطرات او اين تغييرات را به وجود اورده ايد آنطور فكر كند و در واقع هيچ تغييري در دنياي واقي به وجود نمي‌ايد. به عبارت ديگر اگر در ذهن يك نفر خاطرات را طوري تغيير دهيد كه به كشته شدن شخصي منجر شود تنها آن شخص فكر خواهد كرد كه آن شخص مرده در حالي كه چنين اتفاقي در دنياي واقعي نيوفتاده است. اين تغييرات خاطرات نقش مهمي در داستان بازي ايفا ميكنند و بسيار لذت بخش هستند.

تفاوت ها و نو آوري هايي كه در بخش مبارزات به انها اشاره كردم ايده هاي جالبي هستند ولي با كمي كار بيشتر ميشد تنوع بيشتري به آن بخشيد. اين نو آوري بخش ساخت كمبوهاي دلخواه خودتان است. به طور كلي تنها چهار قالب كمبو وجود دارد كه شما ميتوانيد حركات آن را عوض كنيد كه چندان در شلوغي صحنه مبارزات بازي اين تفاوت ها حس نميشود. شايد اگر اين حركات كه در بازي Sensen ناميده ميشود تنوع بيشتري داشت و زود به زود آزاد ميشد و نيز قالب كمبوهاي بيشتري هم وجود داشت بهتر ميشد. در كل چهار Sensen در بازي وجود دارد كه ميتوانيد آنها را در قالب هاي كمبو جاسازي كنيد، براي مثال بعضي از آنها باعث بازگرداني سلامتي نيلين ميشوند يا بعضي ديگر از آنها باعث چندبرابر شدن اثر Sensen هاي قبلي خود ميشوند. همچنين با پر كردن نوار تمركز نيلين با ضربه زدن به دشمنان و حتي ضربه خوردن از انها ميتوان از 5 قدرت ويژه هم استفاده كرد؛ اين قدرت هاي ويژه شامل نامرئي شدن، بمب گذاشتن روي دشمنان و يا دوست كردن دشمنان روبات و… ميشود كه بعد از هر استفاده بايد مدت زماني را صبر كرد تا دوباره قابل استفاده شوند. (پيشنهاد: راهنمای بخش Combo Lab و مبارزات بازی Remember Me) در كل سازندگان بسيار سعي كرده اند كه با اضافه كردن ريزه كاريها و بخش هاي مختلف به مبارزات بازي از تكراري شدن آن جلوگيري كنند و تا حدودي موفق بودند ولي ميشد بهتر از اين هم كار كرد. در قسمتي از بازي هم قابليت شليك به دشمنان نشانه گرفته شده را نيز به دست خواهيد يافت كه Spammer نام دارد. از اين وسيله در مبارزات و براي آسيب رساندن به دشمنان روباتي و نيز براي باز كردن درها يا جابه جايي اشيا استفاده ميشود.

هرچه بيشتر به انتهاي بازي نزديك تر ميشويم مشكلات بازي بيشتر مشخص ميشوند. دوربين بازي كه سوم شخص است به دليل باريك بودن بيش از حد بعضي از صحنه ها مانع قدرت مانور كافي ميشوند و اين وقتي دردسر ساز ميشود كه با يك Boss مشغول مبارزه باشيد و شايد مجبور شويد مانند من درجه حساسيت موس را بالا ببريد تا سريع از شر زاويه دوربين هاي بد خلاص شويد.

Remember Me بازي خوبي است كه تناسب ندارد؛ بعضي از جنبه هاي ان مانند طراحي محيط بسيار خوب است و معلوم است روي انها كار شده و در عوض بعضي ديگر از جنبه هاي آن ناقص است. به خاطر محيط هاي چشم نواز آن پيشنهاد ما اين است كه حتما آن را امتحان كنيد و با كمي اغماض خواهيد توانست نكته هاي منفي بازي را نيز تحمل كنيد و نهايتا از بازي لذت ببريد. نيلين شخصيت جالبي است كه برخلاف شكل ظاهري اش كه ايراني پسند (!) نيست ارزش آن را دارد كه با او همراه شويد.