توجه داشته باشید که این پست یکی از مطالب قدیمی بازی‌وود است که بیش از ۱۰ سال از زمان انتشار آن می‌گذرد. اگر کیفیت تصاویر پایین است یا ساختار صفحه مشکل دارد به این علت است. این ایرادات در قالب جدید سایت برطرف شده‌اند و در مطالب جدید خبری از آن‌ها نیست.

رپچر، شهر روياها

شروع هر بازي به گونه اي طراحي ميشود كه بتواند فضا را براي ادامه بازي آماده كند. بعضي از بازيها مانند Uncharted 2 شما را از همان ابتدا وارد درگيري ميكنند. بعضي از آنها ابتدا به پيش زمينه داستاني ميپردازند، مانند Assassin’s Creed 2. اما تنها تعداد كمي از بازيها هستند كه بازيكنها را در فضايي احساسي و پر از ترس قدم گذاشتن به ناشناخته ها و در عين حال نشان دادن فضايي كه بر كل بازي حاكم است، قرار ميدهند. صحنه هاي آغازين Bioshock به جرات ميتوان گفت يكي از بهترين و با جزئيات ترين صحنه هاي آغازين تاريخ دنياي بازيهاي ويديويي است.

بعد از سقوط هواپيما و گير افتادن در وسط اقيانوس آتلانتيك كنترل بازي در اختيار شما قرار ميگيرد و مجبور هستيد تا ساختمان مرموزي كه رو به رويتان است شنا كنيد. در حالي كه هيچ انتخاب ديگري نداريد وارد وسيله اي تيوب مانندي ميشويد كه شما را به اعماق دريا ميبرد. ناگهان در تيوب فيلمي شروع به نمايش ميكند. راوي آن، اندرو ريان (Andrew Ryan) نقشه هاي خود را توضيح ميدهد كه چطور او ميخواهد شهري از همه نظر كامل بسازد كه جدا از هر گونه مسائلي است كه انسان هاي عادي به آن دچار هستند. اين شهر به گفته ريان شهر رپچر (Rapture) است. رپچر در لغت به حالتي اطلاق ميشود كه انسان به نهايت لذت و خوشي ميرسد.

درست بعد از تمام شدن ويديو، شهري رويايي زير آب نمايان ميشود. ساختمان هاي بزرگ با پس زمينه درياي بيكران همه جا ديده ميشود. برج هاي بيشمار با پنجره هاي بسيار، چنان جوي را به وجود آورده اند كه نفستان را ميگيرد. بعد از فهميدن اينكه اين شهر زيبا و بلند پروازانه لوكيشن اصلي اتفاق افتادن بازي است بيشتر هيجان زده ميشويد. همينطور كه با تيوب در شهر حركت ميكنيد، قسمت هاي مختلف به شما معرفي ميشود، نشانه هاي اقتصادي را ميبينيد كه قبلا پر رونق بودند. هتل ها، سيگار فروشي ها، كازينو ها همگي با استفاده از تابلوهاي نوري بزرگ در سطح شهر تبليغ ميشوند. همه چيز نويد آن را ميدهد كه اين شهر، شهري زيبا و تكامل يافته است. اما چيزي آنطور كه بايد باشد نيست. هنوز نميتوان دقيقا گفت چه چيزي ولي اين حس به وجود مي آيد كه مشكلي هست.

براي آنهايي كه قبلا از بازي هيچ تريلر و تصويري نديده بودند و هيچ پس زمينه اي از بازي نداشتند، ديدن اين صحنه ها، شهري فوق العاده در زير آب و ديالوگ هاي خوف برانگيز اندرو ريان، و در كل بلند پروازي آن صحنه خارق العاده است.

خلاقيتي كه در ساخت چنين شهري به كار رفته بي نظير است. رپچر ممكن است ياد آورد فيلم متروپوليس، محصول 1927 در آلمان باشد، اما با گردش در تيوب و ديدن رپچر ميشود فهميد كه اين دو چندان شباهتي به هم ندارند. گروهي از ماهي ها، هشت پا ها و حتي يك نهنگ غول پيكر درياي خود را با رپچر سهيم شده اند. مشغول عبور از پل شيشه اي هستيد كه ناگهان موجودي بزرگ را ميبينيد كه چيزي در دستانش دارد. اين موجود كه بعدها معلوم ميشود Big Daddy است از همان اولين لحظاتي كه با او ملاقات ميكنيد نشان ميدهد كه موجودي خطرناك و خوف انگيز است. ساختار بزرگ و مته مرگباري كه به جاي دست دارد،‌ با اينكه هنوز در مبارزات آن را نديده ايم اما به خوبي احساس ترس را در ما به وجود مي آورد.

اين معما كه رپچر كجاست به طرز استادانه اي در همان اولين لحظات بازي وارد ذهن بازيكن ميشود. بقيه بازي هم به هيچ وجه در ادامه دادن اين راه ناموفق نميماند. حتي حال كه 6 سال گذشته است، هنوز هم حس كنجكاوي ماها را تحريك ميكند. تنها هر از چند گاهي شاهد بازيهايي هستيم كه ديدگاه ما را نسبت به بازيها تغيير ميدهند. بايوشاك يكي از آن معدود بازيها بود. تنها اميد ما به Bioshock: Infinite است كه دوباره خاطرات خوب نسخه اول را تكرار كند.