سلام بر همگی..
دلایل گوناگون میتونه این حس رو در گیمر به وجود بیاره که اکثر موارد رو دوستان گفتن ولی به نظرم یه دلیل اصلی وجود داره و اون هم به نظرم بازی ها هستن
نمیگم که بازی ها بد شدن. اتفاقا با ورود به نسل جدید کلی قابلیت ها وامکانات به بازیسازان داده شده تا با دست بازتر به ساخت بازی مشغول بشن. ولی در این سیل بازیها، دیگه اون حس عشق به بازی و ساختش و نوآوری هاش کمتر دیده میشه. به طور مثال میتونیم به روند شیردوشی یوبی سافت و اکتیویژن اشاره کنیم. یا اگه به تاریخچع دویل می کرای نگاه کنیم میبینیم که این بازی چقدر نوآوری و هیجان داشته ولی این نسخه جدید دیگه اون حس هک ان اسلشی منو تحریک نمیکنه. بازیها رسما برای متا و پول ساخته میشن. دیگه اون هنری که تو بازیهایی نظیر سایه کلوسوس یا ایکو شاهد بودیم رو کمرنگ شده. البته واکینگ دد کمی منو سیراب کرد ولی من شدیییییییییییییدا منتظر آخرین نگهبان هستم. حتی بازیهای ریشه دار هم دارن به سمت و سویی دیگه کشیده میشن. رزیدنت اویل کم کم باید به نام رزیدنت اکشن تغییر کنه. فاینال فانتزی 13: بازگشت لایتنینگ بسیار قشنگ بود ولی چرا اون نقش آفرینی ژاپنی اصیل باید کم کم به سوی هک ان اسلش خالص کشیده بشه؟ چرا دارک سولز 2 رو من تنها با 7 بار مردن تموم کردم؟ (من دمون سولز و دارک سولز1 رو بارها تموم کردم ولی اصلا به آسونی این نسخه نبود). چرا باید در بازی ریشه دار کسلوانیا که پدر هک ان اسلش هست(قدمت) باید المان مخفی کاری دیده بشه؟ چرا اکتیویژن باید اینطوری از طرفداراش پول بچزونه؟ البته این ها تنها گلایه من نیستن. ولی باید نیمه پر لیوان رو نگاه کرد. این نسل جدید فرصت خوبی برای بازیهای ایندی هست. بازیهای ایندی مطمئنا میتونن نوآوری بیشتری داشته باشن که نمونه آثار تیم شفر گواه این مسئله هست. در کل میشه گفت در این نسل مسائل گرافیکی دیگه به حدی میرسه که کم کم بازیسازان به سمتی میرن که هدف اصلیشون بوده: سرگرمی!