من سه ساله که به این درد! دچار شدم. میدونم باور کردنش براتون مشکله اما هنوز Red Dead Redemption رو بازی نکردم و تو قفسه بازی ها داره خاک میخوره. تهش اینه که یه ناخنک چند دقیقه ای به بازی ها بزنم و ولشون کنم حتی بازی هایی معروف و بزرگی مثل GTA IV. الان کل فعالیت من در دنیای گیم شده مراجعه به سایت های مرتبط با گیم داخلی و خارجی و فعالیت محدود در زمینه بازی سازی مستقل. این مشکل من داره به فیلم دیدنم هم سرایت می کنه و دیگه حوصله فیلم دیدن هم ندارم و فقط دارم آرشیوشون می کنم. یه جورایی فکر کنم دید جامعه و خانوده هم بی تاثیر نباشه. نه این که کل دلیلش همین باشه اما بی تاثیر نیست. مثلا خود من دقیقا بعد از ازدواج این طوری شدم و با این که همسرم مخالف بازی کردنم نیست اما رفته رفته داره میلم به بازی کردن کمتر و کمتر میشه. خلاصه این که تاثیرگذاری فرهنگ عمومی در این قضیه رو هم باید در نظر گرفت.
حالا نمی دونم حسین جان و بقیه هم با من موافق هستن یا نه. چون برای هر شخص ممکنه یه مورد صدق کنه اما برای دیگری نه.

نقد خوبي بود. در عين كوتاه بودن متن مطالب جالبي رو پوشش دادي.
و البته چقدر خوب كه اسم اين بازي برزگ كه به حق هم يه شاهكار هست مانع نشد تا به اشكالات هوش مصنوعي اشاره نكني.